بررسي و تحليل نظريه عدميت شرّ از منظر صدرالمتالهين

چكيده خير و شر از موضوعات بسيار مهم و پر دامنه در قلمرو فلسفه، كلام و فلسفه دين است. «عدمي بودن شرور» نظريه‌اي است كه برخي از فيلسوفان غربي و اكثر فلاسفه مسلمان براي تثبيت اصل توحيد و پرهيز از ثنويت، به آن معتقد شده‌اند. ملاصدرا و پيروان حكمت متعاليه نيز براي اثبات نظريه عدميت شرور، ابتدا شر را به عدم ذات يا عدم كمال ذاتي تعريف كرده و سپس به سه دليل كه عبارت از: اصل بداهت، برهان عقلي، برهان مستفاد، از اثبات اصالت وجود و استقرا ناقص به عنوان مويد، جهت اثبات عدمي بودن شرور، تمسك جسته‌اند. در اين مقاله با بررسي و تحليل تعريف و دلايل آن، بيان شده است كه اصل بداهت عدمي بودن شرور، داراي تبيين موجهي نبوده و برهان عقلي نيز به نوعي مستلزم دور و مصادره به مطلوب است. در نهايت به نظر مي‌رسد كه بهتر است، فلاسفه مسلمان با توجه بيشتر به مباني، درصدد رفع شبهات وارده و يا ارايه تبيين و براهين جديد تلاش نمايند.