معناشناسي زمينه و تناوب فعل‌هاي مركب در زبان فارسي

Frame Semantics and LVC Alternation in Persian

در اين مقاله با بررسي تناوب موضوعي برخي فعل‌هاي مركب در زبان فارسي نشان مي دهيم چگونه يك توصيف مبتني بر زمينه هاي معنايي مي تواند به پرسش‌هايي در زمينه رفتار نحوي و ساخت‌هاي موضوعي مرتبط با اين فعل‌ها پاسخ دهد. در زبان فارسي تعدادي از فعل‌هاي مركب، مي توانند در تناوب سببي شركت كنند. اين فعل‌ها داراي گونه سببي و ضد سببي هستند. اما در برخي بافت‌ها، گونه ضد سببي پذيرفتني نيست؛ در‌حالي‌كه گونه سببي پذيرفتني است. در اين مقاله رفتار متفاوت اين فعل‌ها را در بافت‌هاي مختلف در چارچوب نظريه «معناشناسي زمينه» (Vide. Fillmore & Atkins, 1992) توضيح داده و نشان مي دهيم اين فعل‌ها با دو زمينه معنايي مرتبط هستند. همچنين با استفاده از مفهوم زمينه معنايي (Vide. Fillmore & Baker, 2010) نشان مي دهيم بر‌خلاف كريمي‌دوستان (2005) كه معتقد است ساخت موضوعي فعل‌هاي مركب به‌ وسيله عنصر غير فعلي تعيين مي شود و نيز برخلاف عقيده فولي، هارلي و كريمي (2005) كه مدعي اند همكرد و عنصر غير فعلي در تعيين ساخت موضوعي فعل‌هاي مركب موثر هستند، ساخت موضوعي اين فعل‌ها به‌ وسيله كل ساخت حاوي فعل تعيين مي‌شود.

Focusing on the argument alternation of some Light Verb Constructions (LVCs) in Persian, we will show how a frame-based description of verbal polysemy may be used to answer some questions about syntactic behavior and argument structures associated with such verbs. In Persian, a number of LVCs consisting of a light verb and a preverb (PV) participate in causative alternation. The causative variant is formed with the LV ?ndaxt?n ʹcause to fallʹ, and the anti-causative variant is formed with oftad?n ʹfallʹ. But in some cases, the anti-causative variant is not acceptable by native speakers of Persian, whereas the causative variant is acceptable. The peculiar behavior of these verbs in different contexts is explained in the framework of Frame Semantics (Fillmore & Atkins, 1992). We will argue that these verbs are associated with two semantic frames. Contrary to Karimi-Doostan (2005) who claims that the argument structure of LVCs is determined by PVs, and Folli, Harley & Karimi (2005) who propose that both PVs and LVs compositionally contribute to the A-structure of LVCs, using the notion of Frames (Fillmore & Baker, 2010), we propose that the whole construction including the LVC determines its A-structure.