بررسي جنبش‌هاي خاورميانه به‌مثابه جنبش‌هاي اجتماعي جديد (فرصت‌ها، تهديدها)

Study of the Middle East Movements as New Social Movements (opportunities and threats)

امروزه، گسترش ارتباط و روند فزاينده جهاني‌شدن به‌طور طبيعي بر جوامع و شكل‌گيري جنبش‌هاي جديد همسو با اين تغييرات تاثيرات انكارناپذيري مي‌گذارد؛ به‌طوري‌كه مرزهاي مدرنيته را درمي‌نوردند و شكل‌گيري دنياي پست‌مدرن را سر مي‌دهند. شكل‌گيري جنبش‌هاي اجتماعي جديد و گسترش آن‌ها از نمونه‌هاي بارز اين اصل است كه خود به تغييرات و حركت‌هاي جديدي در حوزه‌هاي اجتماعي و سياسي و بين‌المللي منجر شده‌اند. جنبش‌هاي اخير خاورميانه و شمال آفريقا ازجمله جنبش‌هايي هستند كه به‌نظر مي‌رسد مي‌توان آن‌ها را مانند جنبش‌هاي اجتماعي جديد قلمداد كرد كه فراگير، متكي به رسانه‌هاي جمعي، باز و انعطاف‌پذير و با هويتي غيرطبقاتي و سيال، به‌دنبال ايجاد جامعه مدني هستند. لذا جهت شناخت هرچه بهتر اين جنبش ها، بررسي آنها در قالب جنبش هاي اجتماعي جديد ضروري به‌نظر مي رسد. نوشتار پيش رو با رويكرد توصيفي‌تحليلي و با استفاده از منابع كتابخانه‌اي و اسنادي به‌دنبال بررسي اين جنبش‌ها و پاسخ به اين سوال است: مهم‌ترين ويژگي جنبش‌هاي خاورميانه كه براساس آن مي‌توان آن‌ها را جنبش‌هاي اجتماعي جديد ناميد، چيست؟ پس از مشخص‌شدن ويژگي جنبش‌هاي جديد اجتماعي، مهم‌ترين ويژگي جنبش‌هاي خاورميانه و وجوه تشابه آن‌ها با جنبش‌هاي جديد بررسي مي‌شود. اين كار درجهت شناخت بيشتر اين جنبش‌ها و تحليل بهتر آن‌ها ثمربخش است.

Today, development of communication and growing globalization has naturally undeniable effects on communities and creation of new movements in line with these changes, so that transcend the boundaries of modernity and begin to shape postmodern world. Formation of new social movements and the development of them exemplifies this principle that led to new changes and activities in the social, international, and political fields. Recent movements in the Middle East and North Africa, are ones that seem to be regarded like new social movements, comprehensive, media- oriented, open, flexible and of non-class identity and fluid, following creation of civil society.