جهاني شدن و سر انجام نزاع گفتمانها (نقد و بررسي تحليل گفتماني جهاني شدن)

Globalization and the fate of discourses conflicts:A critical study of the discourse analysis of globalization

اين مقاله در صدد است با رويكردي تحليلي- روشي به بررسي پديده جهاني شدن پرداخته و يكي از رويكردهاي جديد روش شناسي مطالعات سياسي را، كه خود مبتني بر چرخش پسامدرن در علوم انساني غرب است، براي تحليل جهاني شدن مورد نقد و بررسي قرار دهد. تحليل گفتماني جهاني شدن، به مثابه عرصه نزاع گفتمانها، هر چند قابليت اجمالي براي توضيح شرايط جديد را دارد، اما به دليل باور به نزاع بي پايان گفتماني در عرصه اجتماعي، نمي تواند بين گفتمانهاي حق و باطل تفكيك نموده و سرانجامي براي آن تصور نمايد. در پايان اين مقاله تلاش شده است با نقد رويكرد گفتماني، سرانجامِ نزاع گفتماني از منظر فلسفه تاريخ اسلامي مورد بررسي قرار گيرد.

The paper is to study globalization on the basis of analytic-methodic approach and critically evaluate a new method in the methodologies of political studies, which is itself based on the postmodern turn in human sciences, for studying globalization. Though the discourse analysis of globalization, as the sphere of the conflicts of discourses, has the general capability of explaining the new conditions, it cannot distinguish between the right and the wrong discourses due to accepting the never-ending conflicts of discourses. The paper finally tries to study the fate of discursive conflicts from the viewpoint of Islamic philosophy of history.