گزيده اي از مباحث سياسي در كليله و دمنه

كليله و دمنه يكي از كتاب هاي ارزش مند ادب فارسي و نمونه اي براي اندرزنامه نويسي در تاريخ ايران است. برخي از بخش هاي اين كتاب را به دستور انوشيروان از هندوستان به ايران آوردند و با افزوده هايي به پهلوي ترجمه كردند. در سده دوم هجري، ابن مقفع آن را به عربي ترجمه كرد و رودكي در زمان سامانيان آن را به شعر فارسي در آورد. اصل آن از بين رفته و ابيات پراكنده اي از آن به جا مانده است. در سال 536 هجري، ابوالمعالي نصرالله منشي، دبير بهرام شاه غزنوي كليله ابن مقفع را با نثري فصيح و زيبا به صورت آزاد به فارسي برگرداند و مطالبي هم بر آن افزود. نثر كتاب از لحاظ استواري انشا و تركيب عبارات و داشتن اسلوب عالي و آراستگي و پيراستگي زبان و مفردات كم نظير است. از آن-جا كه نويسنده در اين كتاب به سجع، موازنه و آوردن اشعار و امثال فارسي و عربي و آيات و احاديث پرداخته است. بسياري از منتقدان كار او را سرآغاز نثر مصنوع فارسي و كتاب وي را نمونه عالي آن سبك به حساب آورده اند.