اعمال اصول كلي حقوقي در حلوفصل دعاوي اعضاي سازمان تجارت جهاني

The Application of General Principles of Law in the Settlement of WTO Members’ Disputes

ضوابط تفاهم نامه قواعد و رويه هاي حاكم بر حل اختلافات، چارچوب رسيدگي ها در سيستم قضايي سازمان تجارت جهاني را ترسيم نموده است. گرچه تفاهم نامه مذكور هيات هاي رسيدگي و ركن استينافي سازمان را محدود نموده تا اختلافات اعضا را براساس موافقت نامه هاي سازمان حل و فصل نمايند، اما در برخي موارد آنها با موضوعاتي مواجه مي گردند كه در تفاهم نامه و موافقت نامه هاي سازمان مطرح نگرديده اند. اغلب در اينگونه موارد هيات هاي رسيدگي و ركن استينافي به اصول كلي حقوقي متوسل مي گردند. معهذا در اين زمينه يك سوال مهم وجود دارد، استفاده از اصول كلي حقوقي توسط ركن حل و فصل دعاوي سازمان بر چه مبناي حقوقي استوار است؟ مقاله حاضر با تكيه بر مقررات تفاهم نامه قواعد و رويه هاي حاكم بر حل اختلافات و رويه قضاييِ مرتبط نشان مي دهد كه هيات هاي رسيدگي و ركن استينافي سازمان مي توانند بر مبناي مفهوم صلاحيت ذاتي از اصول كلي حقوقي براي حل و فصل مشكلات شكلي در اختلافات ميان اعضاي سازمان استفاده نمايند.

The disciplines of dispute settlement understanding (DSU) in the World Trade Organization have set out the framework of proceedings in WTOʹs dispute settlement system. Although WTOʹs dispute settlement understanding has limited the panels and the appellate body to settle the membersʹ disputes under the covered agreements, they have, in some cases, encountered with issues that have not been mentioned under the dispute settlement understanding and the covered agreements. In such cases, the panels and appellate body, mostly, resort to the general principles of law. Nevertheless, in this context, an important question is posed: What is the legal basis for using the general principles of law by WTOʹs dispute settlement body? By considering provisions of dispute settlement understanding and relevant case law, this article shows that on the basis of inherent jurisdiction, the panels and the appellate body can use the general principles of law for the purpose of resolving the procedural issues.