ارزيابي كارايي مدل هاي نسبت فراواني و ارزش اطلاعات در پهنه بندي خطر ريزش سنگ. مطالعه موردي دره هراز

-

جاده­ هراز در استان مازندران همواره در معرض خطر ریزش قطعات و بلوك­های سنگ قرار دارد. با توجه به اهمیت این جاده لازم است مناطق مستعد ریزش با بهره­گیری از مدل­های مناسب شناسایی و پهنه­بندی شود. برای این منظور نخست نقشه­ی پراكنش ریزش در منطقه با استفاده از عكس‌های هوایی و مطالعات میدانی تهیه شد. سپس نقشه‌های عوامل مؤثر شامل ارتفاع، شیب، جهت دامنه، جنس زمین، فاصله از گسل، فاصله از جاده و تراكم پوشش گیاهی و كاربری در محیط ArcGIS رقومی شد. در مرحله­ی بعد، فراوانی ریزش موجود در هر طبقه از عوامل، با همپوشانی نقشه­ی پراكنش ریزش محاسبه شد و پهنه­بندی خطر ریزش در منطقه با استفاده از مدل­های نسبت فراوانی و ارزش اطلاعات انجام گرفت. نتایج نشان داد كه طبقه­ ارتفاعی1200-800 متر، شیب بالاتر از 85 درصد، جهت دامنه‌ی غربی، جنس سنگ آهك و مارن، فاصله كم­تر از 500 متری گسل‌ها و 300 متری جاده و پوشش مرتع فقیر، بیش­ترین حساسیت را نسبت به ریزش دارند. همچنین ارزیابی مدل­ها با استفاده از شاخص ریزش نشان داد كه مدل ارزش اطلاعات برای پهنه­بندی خطر در منطقه مناسب­تر است.

-