بازتابِ منهيّات در شعر و انديشه ي پروين اعتصامي

پروين اعتصامي در هنر و شعر متعهّدِ خويش، در قالب داستان و با استفاده از شيوه ي مناظره و تمثيل و با زبان سمبوليك، وظيفه ي انساني- هنريِ خود را به انجام رسانيده است. او معلم اخلاقي است كه افراد جامعه اش را از رذايل اخلاقي نهي مي كند. وي در مرحله ي زبانيِ نهي از منكر، از شيوه هاي معروف ادبي،‌ داستاني، منظوم و طنزآميز استفاده كرده است. ديوان وي نشان دهنده ي اوضاع نابسامان اجتماعِ عصر او، و بازتابِ رنج هايي است كه او را آزرده است. سعي ما در اين جستار بر آن است تا بازتابِ منهيّات و هر آنچه را كه در منظر پروين ناستودني است و در ديوان او، انسان به گونه اي از داشتنِ چنان باور، گفتار و كرداري نهي شده است، با آوردنِ نمونه ها و شواهدي از شعر او، نشان دهيم. پاره اي از اين منهيّات در ديوان او عبارتند از: نهي از غرور و تكبر،‌ نهي از حرص و آز، و ... .