تبيين تاثير جهاني شدن بر ديپلماسي فرهنگي در روابط بين الملل با تاكيد بر نظريه صلح سازي

Explaining the impact of globalization on cultural diplomacy in international relations with an emphasis on peace-building theory

چكيده ديپلماسي فرهنگي به عنوان ركن اصلي ديپلماسي عمومي و قدرت نرم، در روابط بين كشورها مورد توجه است. هدف اصلي ديپلماسي فرهنگي، تلاش در جهت گفت و گوي فرهنگي در سراسر جهان، ايجاد روابط سازنده ، بهبود ارتباطات و همكاري، جلوگيري از سو تفاهم، كاهش درگيري هاي اجتماعي و فرهنگي و پيامدهاي آن ها و ترويج صلح و ثبات جهاني از طريق تقويت و حمايت روابط فرهنگي است. جهاني شدن نيز كه يك پيشروي در بين الملل گرايي است، عاملي كليدي براي تمرين ديپلماسي است. پروسه جهاني شدن به ويژه در بعد فرهنگي، مي تواند فرصت هايي براي ديپلماسي فرهنگي در فضاي جهاني ايجاد نمايد. اين پژوهش، در صدد يافتن تاثير جهاني شدن به عنوان متغيّري مستقل و تاثيرگذار بر رهيافت ديپلماسي فرهنگي به عنوان يك متغيير وابسته و تاثيرپذير است. با در نظر گرفتن اين امر كه در فرآيند جهاني شدن ، نقش فرهنگ به طور فزاينده اي به سطحي جهاني مرتبط گرديده، پژوهش مزبور در صدد پاسخ به اين سوال است كه آيا اين فرآيند، همان گونه كه هانتينگتون پيش بيني مي كرد، به برخورد تمدن ها مي انجامد و يا به افزايش همكاري در روابط بين الملل منجر مي گردد؛ همچنين با تاكيد بر « نظريه صلح سازي»، اين پژوهش در صدد تبيين فرصت هاي جهاني شدن براي ديپلماسي فرهنگي است. نتايج حاصله نشان مي دهد فرهنگ، جهاني شدن و روابط بين المللي ، به طور فزاينده اي در حال وابسته شدن به يكديگرند؛ زيرا تسلط بر اين سه، مقوله، يك كشور و يا افراد را براي قدرتمند شدن و نفوذ در همكاري، صلح و همبستگي توانمند مي سازد و اين مهم با اتخاذ ديپلماسي فرهنگي در جريان روابط كشورها محقق خواهد شد.