مقايسه پرخاشگري بين دانش آموزان ورزشكار گروهي و انفرادي در مقايسه با غير ورزشكاران

هدف از انجام اين تحقيق بررسي و مقايسه پرخاشگري در بين دانش آموزان ورزشكار گروهي و انفرادي در مقايسه با غير ورزشكاران بود . بدين منظور تعداد 150 نفر ( 50 نفر غير ورزشكار ، 50 نفر ورزشكار گروهي و 50 نفر ورزشكار انفرادي ) به روش نمونه گيري دردسترس انتخاب شده اند . ورزشكاران دانش آموزاني بودند كه عضو كانون هاوباشگاه هاي ورزشي شهرستان ايلام و در مسابقات انتخابي شركت كرده و به عضويت تيم آموزشگاه در آمده بودندوغير ورزشكاران از نواحي مختلف آموزشگاه هاي شهرستان انتخاب شدند . ابزار جمع آوري اطلاعات شامل پرسش نامه اطلاعات فردي و پرسش نامه پرخاشگري باس و پري (29 سوال ) بوده است كه داراي چهار خرده مقياس كلامي ، فيزيكي ،ابزاري و خصومت است . پس از جمع آوري داده ها با استفاده از نرم افزار spss 16 روش آماري Anova يك طرفه و آزمون تعقيبي توكي تجزيه و تحليل داده ها انجام شد . نتايج نشان داد كه از نظر ميزان پرخاشگري بين سه گروه مورد مطالعه از لحاظ آماري درسطح a=%5 تفاوت معنا داري وجود داشت، به اين معنا كه ميزان پرخاشگري ورزشكاران انفرادي بيشتر از گروهي و در ورزشكاران گروهي بيشتر از غير ورزشكاران بوده است . البته اين نكته لازم به ذكر است كه پرخاشگري كلامي در بين ورزشكاران گروهي چشم گير تر بود . به اين معنا كه ميزان پرخاشگري كلامي در ورزشكاران گروهي بيشتر از دو گروه ديگر بوده است.