رابطه ذهن آگاهي، راهبردهاي مقابله اي و استرس ادراك شده با كيفيت زندگي بيماران سرطاني

هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه ميان راهبردهاي مقابله اي، ذهن آگاهي و استرس ادراك شده با كيفيت زندگي بيماران سرطاني بود. در اين راستا، 134 (61 زن و73 مرد) بيمار سرطاني سرپايي و بستري در بيمارستان هاي شهرتبريز به روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوري اطلاعات شامل، پرسشنامه استرس ادراك شده (كوهن و ديگران، 1983)، پرسشنامه فرم كوتاه شده مقابله با موقعيت هاي استرس زا، پرسشنامه بررسي كيفيت زندگي بيماران سرطاني و پرسشنامه ذهن آگاهي، توجه، هوشياري (براون و ريان، 2003) بود. براي تجزيه و تحليل اطلاعات از روش رگرسيون گام به گام استفاده شد. نتايج نشان داد كه متغيرهاي ذهن آگاهي و راهبردهاي مقابله مساله مدار و هيجان مدار قادرند كيفيت زندگي بيماران سرطاني را پيش بيني كنند، در حالي كه در مورد متغير استرس ادراك شده مبتني بر يافته ها، مي توان بيان داشت، افراد ذهن آگاه، موقعيت هاي تهديدآميز زندگي را با استرس كمتري ارزيابي كرده و از راهبردهاي سازگارانه تري در برخورد با شرايط استرس زا استفاده مي كنند، به-ويژه از راهبردهاي اجتنابي كمتر استفاده مي كنند. يافته هاي اين مطالعه پيشنهاد مي كند كه استفاده از روش هاي افزايش ذهن آگاهي و آموزش راهبردهاي مقابله سازگارانه مي تواند موجب ارتقا ارزيابي مثبت از شرايط استرس زا و سرانجام افزايش كيفيت زندگي بيماران سرطاني شود.