ولايت فقيه و پيش نويس قانون اساسي

ولايت فقيه، به عنوان يكي ازاصول ذاتي و اساسي ترين اصل محوري نظريه جمهوري اسلامي، مورد نظر امام خميني بوده است و اساسآ چنين برداشتي از نظريه جمهوري اسلامي با چنين شعاع و ابعادي - همچنان كه پس از حضور حضرت امام در ايران و پس از پيروزي انقلاب اسلامي عملا حضور و فعاليت ولايت فقيه و اقدام آن در نقش رهبري انقلاب مورد نظر و استقبال همگان بود-به تبع در رفراندوم دهم و يازدهم فروردين سال 1358 نيز مورد توجه غالب مردم، روشنفكران، بالاخص علماي ديني و مراجع عظام قرار گرفت. با اين حال، اين پرسش كه چرا ولايت فقيه در پيش نويس قانون اساسي مورد توجه قرار نگرفت؟ مورد بحث مقاله حاضر است.