اسلام و دموكراسي

در گذشته پيوند ميان دين و دموكراسي چندان مورد سوال نبود؛ چرا كه عنصر اصلي دموكراسي خصلت ضد استبدادي و مردمي بودن آن بود. هيچ حكومتي نمي‌توانست رضايت مردم را جلب كند مگر آن‌كه به آداب، سنن و باورهاي آنها احترام بگذارد و در جهت بر آوردن خواست‌هاي ديني مردم در كنار ساير خواست‌ها تلاش نمايد. اما امروزه برخي با كم‌رنگ جلوه دادن عنصر فوق، سكولاريسم را ركن ركين دموكراسي قلمداد مي‌كنند، آنگاه با مشكل ناسازگاري دين و دموكراسي مواجه مي‌شوند و در نهايت به اين قضاوت مي‌رسند كه حكومت ديني نمي‌تواند دموكراتيك باشد. نگارنده در اين مقاله تلاش كرده است تا نشان دهد اين مشكل كاملا تصنّعي و غير علمي است؛ نه سكولاريسم از اصول دموكراسي است و نه دين با دموكراسي ناسازگار است.