پيشقراولان سكولاريسم در ايران

The forerunners of secularism in Iran

اگر چه ايده سكولاريسم، پديده‌اي غربي و خاستگاه معرفت‌شناختي آن مغرب زمين است، اما پس از پيدايي و نضج گرفتن در ساير ممالك نيز سر بر آورد. بديهي است كه اين تفكر براي ورود به جوامع اسلامي به ويژه ايران كه از مكتب غني تشيّع بهره‌مند است و جدايي دنيا و آخرت در آن مطرود بوده و در بر دارنده آموزه‌هايي چون «من لامعاش له لامعاد له» است، نياز به حاملاني داشته و دارد تا بار اين كالاي وارداتي را بر دوش گرفته و به تبليغ آن در جامعه بپردازند. روشن فكران وابسته از جمله حاملاني هستند كه مقاله حاضر سعي دارد تا به نحو اختصار به فعاليت‌هاي آنها در ايران اشاره كند

Although the idea of secularism is a Western phenomenon and its epistemological origin is in the West, it has spread into other areas too. It is obvious that to enter into the Islamic societies, especially Iran that enjoys Shiism and teachings such as “one who does not have means of livelihood does not have the afterlife” and where the separation of this world and the hereafter is discarded, secularism needed and still needs some carriers to carry the burden of this imported product and disseminate it in the society. Intellectuals dependent on the West are among the carriers that this paper tries to study their activities in Iran.