الگوي بومي مراكز تعميرات نيروي انتظامي

هدف اين مقاله، كه برگرفته از تحقيق انجام يافته‌اي در نيروي انتظامي جمهوري اسلامي ايران مي‌باشد، طراحي‌ يك مدل بهينه براي مراكز تعميرات خودروهاي سبك ناجا است. دانستن اين‌كه در مراكز تعميرات خودرويي بايد چه شاخص‌هايي در نظر گرفته شود، يكي از مهم‌ترين دغدغه‌هاي پيش روي سازمان بوده كه اين تحقيق سعي‌ در رفع آن دارد. براي اين منظور استانداردهاي كليه خودروسازان موجود در ناجا شامل ايران خودرو، سايپا، اسنا، بنز و تويوتا به همراه استانداردهاي وزارت صنايع و معادن از منابع مختلف اطلاعاتي جمع‌آوري شدند. با توجه به مطالعات صورت گرفته بر روي آن‌ها مشخص شد كه مي‌توان آن‌ها را به صورت 102 شاخص اثرگذار و در قالب شش مولفه كلي دسته‌بندي كرد. پرسش‌نامه‌اي به منظور جمع‌آوري نظرات خبرگان بر اساس اين شاخص‌ها طراحي و در اختيار خبرگان اين حوزه قرار داده شد. به منظور تجزيه‌و‌تحليل داده‌هاي جمع‌آوري شده، از دو ملاك درصد توافق (آزمون توصيفي) و آزمون مربع كاي (آزمون تحليلي) استفاده شد. نتيجه به‌دست آمده از پرسش‌نامه‌ها نشان داد كه از بين 102 شاخص اثرگذار، تعداد 70 شاخص براي مراكز تعميرات خودرويي ناجا الزامي، تعداد 17 شاخص، ضروري و تعداد 15 شاخص براي اين مراكز، نامناسب يا غير اثرگذار هستند