بررسي آگاهي و نگرش مادران در زمينه بهداشت دهان و دندان كودكان پيش‌دبستاني در شهر اصفهان

چكيده مقدمه: پوسيدگي دندان شايع‌ترين بيماري مزمن دوران كودكي مي‌باشد و خانواده مهمترين نقش را در رعايت بهداشت دندان و دهان كودكان دارند. اين مطالعه با هدف بررسي آگاهي و نگرش مادران در زمينه بهداشت دهان و دندان كودكان پيش دبستاني انجام شد. روش‌ها: مطالعه از نوع مقطعي مي‌باشد كه به روش نمونه‌گيري تصادفي بر روي 253 نفر از مادران داراي كودك پيش دبستاني (6-3 ساله) مراجعه‌كننده به مراكز بهداشتي درماني شهر اصفهان انجام گرفته است. اطلاعات به وسيله پرسشنامه‌اي كه روايي محتوايي و پايايي آن مورد تاييد قرار گرفته بود، جمع آوري شد و براي تحليل يافته‌هاي اين پژوهش از آزمون‌هاي آماري تي مستقل، ضريب همبستگي اسپيرمن و پيرسون استفاده و 05/0 P < نيز به عنوان سطح معني‌دار در نظر گرفته شده است. يافته‌ها: ميانگين سن مادران 5 ± 9/28سال (دامنه20-48) محاسبه گرديد. تعداد 37 نفر از (6/14%) مادران شاغل و 216 (4/85%) نفر خانه‌دار بودند. ميزان آگاهي 2/14% مادران در خصوص بهداشت دهان و دندان كودكان مطلوب و 7/61% متوسط بود. 6/10% از مادران نگرش متوسط و 4/89% نگرش مطلوب داشتند. آزمون همبستگي اسپيرمن نشان داد كه بين نمره آگاهي با سطح تحصيلات رابطه مستقيم وجود دارد(001/0 < P و 516/0 = r) همچنين ارتباط معني‌داري بين آگاهي و نگرش مادران مشاهده شد (001/0 < P). نتيجه‌گيري: در اين مطالعه اكثر مادران آگاهي متوسط و ضعيفي در زمينه بهداشت دهان و دندان كودكان پيش دبستاني داشتند. بنابراين برنامه‌ريزي آموزشي جهت بالا بردن سطح آگاهي مادران ضروري به نظر مي‌رسد.