ارزيابي ارگونوميك محيط كار و بررسي شيوع آسيب‌هاي اسكلتي- عضلاني در يك شركت ساخت و توليد ژنراتور

چكيده مقدمه: اختلالات اسكلتي- عضلاني، يكي از عوامل شايع آسيب‌هاي شغلي است كه به طور عمده در كمر، گردن و اندام‌هاي فوقاني نمايان مي‌شود. اين مطالعه با هدف تعيين شيوع اختلالات اسكلتي- عضلاني و ارزيابي ارگونوميك خطر ابتلا به اين اختلالات در كاركنان يك شركت مهندسي و ساخت ژنراتور انجام شده است. روش‌ها: در اين مطالعه 319 نفر از كاركنان يك شركت مهندسي و ساخت ژنراتور با حداقل يك سال سابقه كار مورد بررسي قرار گرفتند. در مشاغل ستادي ابزار گردآوري داده‌ها عبارت بودند از پرسشنامه ويژگي‌هاي دموگرافيك، پرسشنامه نورديك و چك ليست ارزيابي ارگونوميك محيط‌هاي كار ستادي. در مشاغل توليدي ابزار گردآوري داده‌ها شامل پرسشنامه ويژگي‌هاي دموگرافيك، پرسشنامه نورديك و روش Quick Exposure Check (QEC) براي ارزيابي ريسك ابتلا به اختلالات اسكلتي- عضلاني بودند. يافته‌ها: ميانگين سن و سابقه كار افراد مورد مطالعه به ترتيب برابر با 05/7±84/35 و 98/4±54/7 سال به دست آمد. شيوع اختلالات اسكلتي- عضلاني در كاركنان ستادي و توليدي به ترتيب 5/79 و 9/82% تعيين شد. در ارزيابي به وسيله‌ي چك ليست ارگونومي در كاركنان ستادي مشخص گرديد بهبود ايستگاه كار مي‌بايست در اولويت قرار گيرد. در ارزيابي به روش QEC، در مجموع 6/83% از موارد سطح ريسك بالا و بسيار بالا بود كه نشان‌دهنده مخاطره‌آميز بودن شرايط و نياز به اصلاحات در مشاغل توليدي مي‌باشد. نتيجه‌گيري: در بهبود شرايط كار و اقدامات اصلاحي در افراد مورد مطالعه، توجه به ريسك فاكتورهاي نواحي كمر، گردن، زانو، پشت و شانه به علت شيوع بالا در اين نواحي اهميت دارد.