نقش رسانه در تغييرات خط‌مشي عمومي با استفاده از چارچوب‎بندي رسانه و تحليل روايي خط‎مشي

Examining the Role of Media in Public Policy Changes Using Media Framing and Policy Narrative Analysis Approaches

شناسايي نقش رسانه در تغييرات خط‎مشي عمومي يكي از موضوعات كليدي در هر دو حوزه تاثيرات رسانه و تغييرات خط‎مشي است. پژوهش حاضر، با استفاده از چارچوب‎بندي رسانه و تحليل روايي خط‎مشي، مفاهيم و ابزارهايي ارايه شده‎اند كه با به كارگيري آنها، ضمن اندازه‌گيري رفتار متغيرهاي رسانه و خط‎مشي عمومي، اندازه‎گيري و چگونگي تاثيرگذاري رسانه بر خط‎مشي عمومي تبيين شده است. در اين پژوهش كه با روش مطالعه موردي صورت گرفته، يكي از مهم‌ترين سياست‎هاي عمومي؛ يعني خط‎مشي هدفمندي يارانه‎ها به عنوان موضوع مورد مطالعه انتخاب شده و داده‎هاي مربوط، با استفاده از تحليل سري‎هاي زماني و تكنيك‎هاي پيش‎بيني تحليل شده است. نتايج نشان مي‎دهد كه رسانه‎ها از طريق چارچوب‎بندي موضوعات، بر شكل‎گيري پي‎رنگ روايت‎هاي خط‎مشي تاثير مي‎گذارند و روايت‎ها نيز پيش‎بيني معتبري از تغييرات خط‎مشي ارايه مي‎دهند.

Shedding lights on the role of media in changing public policy is one of the key subjects of study in both fields, i.e. “media effect” and “policy change”. Drawing upon “media framing” and “narrative analysis” approaches, this survey-based research aims to introduce concepts and tools with which one can measure variables patterns in media and public policy spheres, and explain the way media affect public policy. In this research, one of the most significant public policies, that is directing subsidies purposefully (reforming subsidy rule), was case studied and the data were analyzed using time series and prediction techniques. The findings indicate that media could affect the plot of policy narratives through framing subjects; narratives could also provide valid predictions for policy changes.