مقايسه تطبيقي ناپايداري و پويايي ريسك سيستماتيك بين بورس اوراق بهادار تهران و بازارهاي سهام منتخب نوظهور

اين پژوهش با بكارگيري مدل سري زماني تيوري قيمت‌گذاري داراييهاي سرمايه اي (CAPM)، بلك و همكاران (1972)، و با استفاده از متدولوژي شكست ساختاري باي و پرون (2003) به بررسي پايداري شاخص ريسك سيستماتيك دسته اي از بازارهاي سهام نوظهور از امريكاي لاتين، جنوب شرق آسيا، بازار سهام استانبول و بورس اوراق بهادار تهران مي پردازد. نتايج نشان مي دهد كه بر پايه آزمون باي و پرون در بازارهاي سهام برزيل، شيلي، تايلند، شانگهاي چين، كوالالامپور مالزي و بورس اوراق بهادار تهران شكست هاي ساختاري معنادار و لذا ناپايداري در شاخص ريسك سيستماتيك مشهود است. از طرفي نتايج برآورد پوياي ريسك سيستماتيك اين بازارها بر اساس مدل دو متغيره ناهمساني واريانس BEKK نشان مي دهد كه بورس اوراق بهادار تهران داراي پايين ترين سطح شاخص ريسك سيستماتيك در بين بازارهاي مورد مطالعه است. بر اساس نتايج، نوسانات معنادار در روند ريسك سيستماتيك بازارهاي سهام مورد بررسي وجود دارد و مقدار ميانگين ريسك سيستماتيك اين بازارهاي سهام در دوره‌هاي حول نقاط شكست ساختاري اختلاف معنادار دارد. بر پايه نتايج مدل BEKK از دقت بالاتري نسبت به مدل خطي رگرسيون سري زماني CAPM در برآورد شاخص ريسك بتا برخوردار است. نتايج تحقيق رهنمودهاي سياستي مفيدي را براي مديريت ريسك سرمايه‌گذاري بين‌الملل در پي دارد.