بازدارندگي از منظر حقوقي و جرم شناختي

در طول تاريخ، همواره رويكردهاي مختلفي نسبت به مجازات وجود داشته و در هر دوره به تبع تحولات علمي، سياسي و فرهنگي، به كاركرد خاصي از مجازات توجه بيشتري شده است. يكي از اين كاركردها كاركرد بازدارندگي است كه به دو شكل عام و خاص ظاهر مي شود. اين تقسيم بندي دوگانه بيانگر اين است كه جنبه بازدارندگي كيفري با سازو كارهاي خاص خود ميتواند دو وجه داشته باشد؛ يكي ناظر به مجموعه شهروندان و ديگري در ارتباط با برخي از افراد جامعه.از سويي اهميت مساله بازدارندگي نميتواند مورد توجه حقوقدان كيفري نباشد، اما براي جرم شناس و در جرم شناسي اين يك مساله تجربي است كه بايد ضمن بررسي مشخص شود چگونه پيش بيني ضمانت اجراهاي مختلف ميتواند بر معادله و محاسبه افرادي كه قصد ارتكاب جرم دارند تاثير بگذارد. در اين مقاله بازدارندگي از دو منظر حقوقي و جرم شناختي مورد بررسي قرار مي گيرد.