سياست پولي بهينه در شرايط نااطميناني از رابطه ميان تورم و بيكاري در ايران (رابطه ي فيليپس)

Optimum Monetary Policy under Uncertainty about the relationship between Unemployment and Inflation in Iran

هدف اساسي اين مقاله بررسي چگونگي گسترش بهينه ي حجم پول در شرايطي است كه سياست گذار در خصوص وجود رابطه ميان تورم و بيكاري (برقراري رابطه ي فيليپس) اطمينان لازم را ندارد. يافته هاي پژوهش نشان مي دهد كه اولاً وجود رابطه ميان تورم و بيكاري در ايران تاييد نمي گردد و ثانياً بر اساس بهينه يابي تابع زيان تعريف شده براي بانك مركزي كه تنها در برگيرنده ي تورم مي باشد مسير گسترش حجم پول طي شده تا كنون از مسير بهينه استخراج شده فاصله داشته و اين موضوع به خصوص در دوره ي 1385-1360 تشديد گرديده است.

This paper is aimed at determining optimum monetary policy (MP) under uncertainty conditions. Existing obscurity about the relationship between inflation and unemployment may cause error for monetary policy. The findings of this paper show: first, the negative relationship between inflation and unemployment has not been confirmed. Second: based on Central Bank optimizing lose function, the travelled track of money volume is far from optimum trend, especially during the period of 1360-1385. Further, the main outcome shows that Central Bank should control inflation rate rather than unemployment. In fact monetary policy should concentrate on controlling inflation rate and ignore employment target.