سلامت معنوي مدلي براي كاربرد در پرستاري

Spiritual health, a model for use in nursing

سازمان بهداشت جهاني سلامت را در چهار بعد جسمي، رواني، اجتماعي و معنوي طبقه‌بندي مي‌كند. پرستاران از مهم‌ترين حرفه‌ها در تيم سلامت هستند كه بر سلامتي مردم تاثير مي‌گذارند. براي اين‌كه اين تاثيرگذاري همه‌جانبه و به سمت بهبود و كمال باشد، مي‌بايست موضوع سلامت معنوي همچون ساير ابعاد سلامت در پرستاري تعريف و تبيين شده و مدلي از سلامت معنوي به عنوان پايه اقدامات پرستاري مورد توافق قرار گيرد. هدف از اين مقاله ارايه يك مدل براي درك سلامت معنوي در پرستاري است. اين مدل به تشريح روابط سلامت معنوي با ساير ابعاد سلامت پرداخته و براي اين روابط حالت سلسله مراتبي در نظر مي‌گيرد. بر اساس اين مدل هسته اصلي سلامت بعد معنوي آن است و ساير ابعاد به عنوان لايه‌هاي محافط از اين هسته مركزي حمايت مي‌كنند. پرستاران با در نظرگرفتن اين مدل مي‌توانند بررسي‌ها، مداخلات و ارزيابي‌هاي خود را به گونه‌اي طراحي كنند كه حداكثر ميزان سلامت مددجود در بعد معنوي حفظ شده و افزايش يابد.

The World Health Organization defining the health in physical, mental, social and spiritual dimensions. Nurses among the health professions are the most important influence on peopleʹs health. This paper presents a model for understanding spiritual health in nursing. This model describes the relationship between spiritual health and well-being and other aspects of health, to consider this relationship proposed a hierarchical relationship between aspects of health. According to this model the core of health is the spiritual dimension and other aspects of health are as protective layers around this core. Nurses Regarding this model can assess, intervene and evaluate in manners that provide the maximum level of client’s spiritual health is maintained and increased.