سطوح سرمي اينترلوكين-33 و اينترلوكين-18 در بيماران مبتلا به روماتيسم مفصلي و پوكي استخوان

Interleukin-33 and interleukin-18 serum levels in patients with rheumatoid arthritis and osteoporosis

زمينه و هدف: مطالعات محدودي در رابطه با سيتوكين‌هاي اينترلوكين-33 (IL-33) و اينترلوكين-18 (IL-18) در بيماري روماتيسم مفصلي انجام شده است؛ بنابراين اين مطالعه با هدف اندازه‌گيري مقادير IL-33 و IL-18 در سرم بيماران مبتلا به روماتيسم مفصلي، قبل و سه ماه پس از درمان و مقايسه آن با گروه كنترل و افراد مبتلا به بيماري پوكي استخوان- به‌عنوان يك بيماري غيرالتهابي- انجام شده است. روش تحقيق: در اين مطالعه مورد- شاهدي، سرم خون 20 بيمار مبتلا به روماتيسم مفصلي قبل از درمان، 15 بيمار مبتلا به پوكي استخوان و 30 فرد سالم كه از نظر سن و جنس با هم همسان شده بودند، جمع‌آوري گرديد. غلظت‌هاي سرمي IL-33 و IL-18 پلاسمايي، به روش اليزا اندازه‌گيري شد و اطلاعات به‌دست‌آمده، با استفاده از نرم‌افزار SPSS (ويرايش 19)، مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت. در شرايط توزيع نرمال داده‌ها، از آزمون‌هاي آماري T-test و آناليز واريانس يك‌طرفه و در شرايط توزيع غير نرمال داده‌ها، از آزمون‌هاي ناپارامتري كروسكال-واليس و ويلكاكسون استفاده شد. يافته‌ها: مقادير سرمي IL-33 در بيماران مبتلا به روماتيسم مفصلي، قبل از درمان (142/0±47/5 پيكوگرم بر ميلي‌ليتر)، به‌طور چشمگيري بالاتر از سطح سرمي آن در سه ماه پس از درمان بيماران (072/0±34/4 پيكوگرم بر ميلي‌ليتر 001/0P=) و در گروه كنترل سالم (076/0±53/4 پيكوگرم بر ميلي‌ليتر 000/0P=) بود؛ همچنين تفاوت چشمگيري در سطح IL-33، بين بيماران مبتلا به روماتيسم مفصلي و بيماران مبتلا به پوكي استخوان، قبل از درمان (001/0P=) مشاهده شد. سطوح سرمي IL-18 در بيماران مبتلا به روماتيسم مفصلي، قبل از درمان (38/67±12/482 پيكوگرم بر ميلي‌ليتر) به‌طور چشمگيري بالاتر از سطح سرمي آن در سه ماه پس از درمان بيماران (33/55±67/302 پيكوگرم بر ميلي‌ليتر، 004/0P=)، گروه كنترل (56/47±19/216 پيكوگرم بر ميلي‌ليتر، 004/0P=) و بيماران مبتلا به پوكي استخوان (72/53±79/316 پيكوگرم بر ميلي‌ليتر، 001/0P=) بود. نتيجه‌گيري: IL-33 و IL-18، در بيماران روماتيسم مفصلي بسيار فعال بوده و در اثر زمان، دچار تغييرات شديدي مي‌شوند. احتمالآ بتوان آنها را به‌عنوان شاخص‌هاي روند كنترل بيماري در بيماران روماتيسم مفصلي در نظر گرفت.

Background and Aim: Limited studies have been focused on the role of IL-33 and IL-18 in Rheumatoid arthritis (RA). Thus, the present study was done to measure the levels of IL-18 and IL-33 in the serum of patients with RA, before treatment, three month later, compared to osteoporotic patients; as well as to healthy controls. Materials and Methods: Sera were obtained from 20 patients with RA before treatment, 15 osteoporotic patients, and 30 healthy controls who had been matched to the patients group. IL-33 and IL-18 levels were measured using ELISA assay. The obtained data was statistically analysed using SPSS software (V:19). Under normal distribution of the data, T test and one-way variance analysis were applied ;and when distribution was nonparametric Kruskal –wallis and Wilcoxon tests were used. Results: Serum levels of IL-33 were significantly higher in patients with RA before treatment (5.47±0.142.pg/ml) compared to three months later (i.e.4.34±0.072pg/ml, P=0.001), and to the healthy controls (4.53±.0.076pg/ml, P=0.000). There were also significant differences between IL-33 serum levels in patients with RA compared to osteoporotic ones before treatment (5.47±0.142 VS 3.65±0.08, P=0.000). The serum IL-18 levels of the RA patients was 482.12±67.38pg/ml before treatment, which was significantly higher than the IL-18 level three months later (i.e. 302.67±55.33pg/ml; P=0.004). The levels were 216.19±47.56pg/ml in the control group. (P= 0.004) and in osteoporotic ones 316.79±53.72pg/ml (P=0.001). Conclusion: IL-33 and IL-18 are highly active in RA patients and gradually undergo significant changes. Perhaps they can be used as disease control indeces in RA patients.