كاربرد بيومولكول DNA در پرونده هاي قضايي

امروزه اطلاعات ژنتيكي، يكي از دقيقترين ابزارهاي تشخيص هويت و از مهمترين عوامل بيومتريك محسوب مي شود. بدن انسان، بالغ بر ??? تريليون سلول دارد كه نسخه هاي مشابهي شامل تمامي اطلاعات ژنتيكي فرد در تك تك آنها وجود دارد و با دانش ژنتيك، چنانچه تنها يك سلول در اختيار باشد از روي اطلاعات آن مي توان هويت فرد را تشخيص داد. دانش ژنتيك در مسايل مربوط به باستان شناسي، تعيين جنسيت، مهندسي ژنتيك و اصلاح نژادي، مسايل حقوقي نظير اثبات نسب و نيز رديابي مجرمان بسيار پر كاربرد است. نكته اساسي در تشخيص هويت ژنتيك آن است كه ژن هاي هيچ دو نفري به هم شبيه نيست. بر اساس اين اصل كه محتواي ژنتيك افراد شبيه هم نيست دو استثنا وجود دارد: استثناي اول مربوط به دوقلوهاي همسان است كه منشا تك تخمي دارند.استثناي دوم كه البته هنوز بر اساس اطلاعات رسمي وجود خارجي نيافته است لكن به لحاظ علمي و تيوري هيچ مانعي جهت عملي شدن آن وجود ندارد، مسيله همانند سازي انسان است. بنابراين اثر بيولوژيك هر فرد مختص اوست و چنانچه در صحنه جرم آثاري بر جاي مانده باشد مي توان از طريق پردازش آن به هويت صاحب آن پي برد. بديهي است كه در اين زمينه تاسيس بانكي موسوم به بانك اطلاعات ژني كه حاوي اطلاعات و ژنتيك افراد باشد بسيار سودمند خواهد بود. روش تشخيص هويت ژنتيكي روش نوين و كارساز به عنوان جلوه اي از علوم زيست شناسي در مسايل حقوقي و قانوني مورد توجه كشورهاي پيشرفته قرار گرفته است. اين روش در آيين دادرسي كيفري نقش مهمي در اثبات دعوي را ايفا مي كند كه در زمره دلايل عيني به شمار مي رود. نتايجي كه از آزمونهاي DNA در مراحل مختلف تحقيقات مقدماتي و دادرسي به قضات ارايه مي گردد بسيار موثق است. به نحوي كه در صورت تعارض نتايج آن با ادله سنتي مي توان صحت ادله سنتي را رد يا مورد ترديد جدي قرار داد