به كارگيري مدل تضمين آموزش در بررسي آگاهي و نگرش اعضاي هيات علمي دانشگاه علوم پزشكي اصفهان در مورد طرح درس

چكيده مقدمه: آموزش علوم پزشكي مستلزم وجود برنامه آموزشي كارآمد مي‌باشد و اهميت طرح درس در پيشبرد آموزش انكارناپذير است. اين مطالعه با هدف بكارگيري مدل تضمين آموزش در بررسي آگاهي و نگرش اعضاي هيات علمي دانشگاه علوم پزشكي اصفهان در مورد طرح درس در سال 1392 انجام شد. روش‌‌ها: تحقيق حاضر از نوع مطالعات توصيفي- تحليلي مي‌باشد كه جامعه آماري مطالعه حاضر شامل كليه اعضاي هيات علمي دانشگاه علوم پزشكي اصفهان نفر بودند كه به صورت سرشماري وارد مطالعه شدند ابزار گردآوري اطلاعات شامل پرسشنامه محقق ساخته در سه بخش شامل سوالات دموگرافيك، سوالات آگاهي (37 سوال چهارگزينه‌اي) در قالب اجزا مدل تضمين آموزش و سوالات نگرشي بود كه روايي صوري، محتوي و پايايي آن مورد تاييد قرار گرفت. براي تحليل داده‌ها، از آزمون‌هاي استنباطي نظير ضريب همبستگي پيرسون و آزمون تحليل واريانس يك عاملي و T-test استفاده شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماري SPSS نسخه 18 مورد تجزيه تحليل قرار گرفتند. يافته‌ها: ميانگين نمره كل اعضاي هيات علمي شركت‌كننده در مطالعه 14 (از 37) با انحراف معيار 2/8 بود در آيتم‌هاي اصول برنامه‌ريزي، محتوي و اهداف آموزشي اختلاف معني‌داري بين اعضاي هيات علمي دانشكده‌ها وجود داشت. بيشترين نمره كل آگاهي به اعضاي هيات علمي با تحصيلات فوق تخصص و كمترين نمره به سطح تحصيلات تخصص اختصاص داشت و اعضاي هيات علمي مرد و زن به ترتيب كمترين و بيشترين نمره كل آگاهي را كسب كردند. در تمام آيتم‌هاي اجزا مدل تضمين آموزش اختلاف معني‌داري بين اعضاي هيات علمي بر حسب سابقه كارگاه وجود داشت. ميانگين نمره كل نگرشي اعضاي هيات علمي شركت‌كننده در مطالعه 6/44 با انحراف معيار 4/3 بود. نتيجه‌گيري: اساتيد دانشگاه از نظر آگاهي در وضعيت مناسبي قرار نداشتند اما نگرش نسبتا خوبي به طرح درس داشتند لزوم برنامه‌ريزي‌هاي دقيق و مداوم براي بهبود اين مساله ضروري است.