اثر شوك مثبت نرخ ارز بر توليد ناخالص ملي

The Positive Shock Effects of Exchange Rate on GDP

قيمت‌هاي نسبي تعيين‌كننده چگونگي تخصيص منابع و به بيان ديگر تصميمات اقتصادي هستند. در دنياي كنوني با افزايش مبادلات مالي و تجاري،‌ نرخ ارز كه واسطه ميان قيمت‌هاي داخلي و خارجي است، نقش موثري بر تصميمات عاملان اقتصادي دارد و از اين حيث بر ساير متغيرهاي اقتصاد كلان اثر خواهد گذاشت. در اين مقاله آثار افزايش نرخ ارز بر متغيرهاي كلان اقتصادي در دوره سالانه 1387-1352، در چارچوب مدل خودرگرسيون‌برداري (VAR) با رويكرد پسران و شين (1998) مدل‌سازي مي‌شود. توابع عكس‌العمل آني توليد و سطح قيمت‌ها نشان مي‌دهد كه شوك مثبت نرخ ارز (كاهش ارزش پول ملي) باعث كاهش توليد ناخالص داخلي بدون نفت و افزايش سطح قيمت‌ها نسبت به روند تعادلي خود در دوره‌هاي پس از اعمال شوك نرخ ارز مي‌شود. وابستگي شديد توليد به نهاده‌هاي واسطه‌اي و سرمايه‌اي وارداتي در ايران، باعث تقويت كانال هزينه‌اي نرخ ارز (حداقل در كوتاه‌مدت) مي‌شود.

Relative prices determine resource allocation and economic decisions. Now by increasing trade and financial transactions,exchange rate plays an effective role in the decision-making of Economic Agents and affects macroeconomic variables. This paper studies the effects of Exchange rate depreciation on Iran’s macroeconomic variables during 1973-2008. We use Vector auto Regressive Modeland the Pesarn and Shin (1998) approach. The impulse response functions show Positive Exchange rate shocks reduce non oil GDP and increase the price with respect to equilibrium levels. High dependency of domestic products on intermediate and capital input enhance cost channel exchange rate at least in the short run.