ارزيابي آثار انساني پيشرفت فناوري در ابزار، ادوات و روش هاي جنگي

Evaluating of Human Impacts of Technological Advancement in Tools, Means and Methods of Warfare

در چند سده گذشته، ظهور فناوريهاي علمي جديد همواره در تغيير ماهيت و نتايج جنگ ها؛ مخاصمه هاي مسلحانه موثر بودهاند، اما پيشرفت هاي دهههاي اخير در زمينه ابزارها و روش هاي جنگي موجب مباحث گستردهاي در آثار آنها از منظر حقوقي؛ اخلاقي و انساني شده است. هر تصميمي براي طراحي، توليد، خريد و در نهايت استفاده ابزارها براي اهداف نظامي، مسيوليت آمران و عاملان آنها را به دوش دارد چرا كه عواقب انساني محسوسي دارند. اين مقاله، به بررسي آثار دگرگوني هاي نوين در ابزار و ادوات و روش هاي جنگي در چهار زمينه هواپيماهاي بدون سرنشين، حمله هاي سايبري، سلاح هاي فاقد هشدارهاي اوليه و ثانويه مرگ، و سلاح هاي خودكار و پيامدهاي كاربرد آنان مي-پردازد. براي بسياري، تصور حضور فزاينده تسليحات خودكار و فناوري هاي پيشرفته در عرصه نظامي «هيجان انگيز» است ولي عده اي از افق جنگ هاي بدون حضور عقل و عاطفه انساني در هراس هستند.

In recent decades, emergence and rise of new technologies constantly affected the warfare, both its nature and outcome. The rapid progress also posed legal, moral, humane, political and strategic questions leading to extended debates. Any decision to develop, produce, purchase or utilise such technologies for military purposes causes a burden because of their consequences. This article examines the impacts of new technologies of tools, means and methods of war by discussing Unmanned Aerial Vehicles (i.e. Drones), lethal weapons and automatic weapons. For many, increased reliance on automatic weapons and sophisticated technologies in war might be exciting, but certainly for many the nightmare is a war without human brain and emotions.