استفاده از پوشش هاي خوراكي به منظور افزايش عمر ماندگاري پنير

The use of edible coatings for preserving cheese

بسته بندي مواد غذاي مرحله اي جدا نشدني از فرآيند، نگهداري، توزيع و بازاريابي محصول است. بسته بندي مناسب، دوره ماندگاري مواد غذايي را افزايش مي دهد، به همين دليل يكي از شاخصه هاي اصلي در صنعت غذا مي باشد. يكي از مفاهيم جديد در بسته‏بندي مواد غذايي، بسته بندي زيستي است كه در پاسخ به نيازهاي مشتريان و توليد صنعتي محصولات غذايي با ماندگاري بالاتر توسعه يافته است. استفاده از پوشش هاي خوراكي و فيلم ها به عنوان بسته بندي زيستي، در محصولات غذايي مقبوليت عمومي يافته است. يكي از محصولات غذايي كه بسته بندي آن عمدتاً با مشكل مواجه مي شود، پنير است و از مهم ترين مشكلاتي كه كيفيت و عمر انبارماني پنير را تحت تاثير قرار مي دهد، رشد قارچ ها در سطح آن به دليل آلودگي بعد از فرآيند در طول حمل و نقل و بسته بندي محصول است. رشد قارچ بر روي محصولات لبني نه تنها باعث خسارات اقتصادي مي شود، بلكه منجر به مشكلات سلامتي به دليل توليد مايكو توكسين مي گردد. عوامل ضد ميكروبي را مي توان براي كنترل رشد ميكروبي با فرو بردن، اسپري، و يا واكس زدن به سطوح مواد غذايي استفاده كرد. با اين حال، كاربرد مستقيم اين روش دشوار بوده و فوايد محدودي دارد. آخرين روش اخير براي حفظ ايمني مواد غذايي و افزايش عمر مفيد غذاها، اختلاط عوامل ضد ميكروبي طبيعي در مواد بسته بندي زيستي است. اگر چه در مورد افزودن مواد ضد ميكروبي به پنير، تحقيقات زيادي صورت گرفته است؛ اما كاربرد آن ها در فيلم هاي خوراكي جهت نگهداري پنير پيشرفت اندكي داشته است.