ارزيابي زماني فركتال نيرو در افراد مبتلا به بي ثباتي مزمن مچ پا

زمينه و هدف: نيروي وارده در مچ پا جهت حفظ ثبات از عواملي است كه در صورت عدم وجود كنترل مناسب مي تواند سبب بروز ضايعات در مچ پا گردد. بي ثباتي مزمن مچ پا يك ناتواني شايع است كه مي تواند روي عملكرد و فعاليت روزانه زندگي افراد مبتلا اثر بگذارد. هدف اين تحقيق ارزيابي تغييرات كنترل شده نيروي اعمال شده بر مچ پا در شرايط دشوار كنترل پوسچر است. روش بررسي: كنترل پوسچر در دو گروه سالم و بيمار در 8 وضعيت بر روي دستگاه صفحه نيرو مورد بررسي قرار گرفت. وضعيتها شامل ايستادن روي دو پا با چشم باز و بسته، وايستادن روي يك پا (راست و چپ) با چشم باز با و بدون فعاليت شناختي همزمان بود. ميزان تغييرات نيرو در حوزه زمان با ارزيابي فركتال در دو محور X وY اندازه گيري شدند. يافته­ها: بعد فركتال نيرو در هر دو گروه كاهش معني داري متعاقب دريافت تكليف دوگانه در همه حالت ها نشان داد (05/0P< ). تفاوت معني داري بين دو گروه در شرايط ايستادن دو پا در شرايط با و بدون تكليف دو گانه مشاهده نشد. در شرايط ايستادن روي يك پا بعد فركتال نيرو بدنبال دريافت تكليف دوگانه افزايش معني داري در اندام مبتلا نشان داد (05/0P< ) ولي مقايسه دو اندام در افراد سالم تفاوتي را در بر نداشت. همچنين مقايسه اندام مبتلا در بيماران با اندام مشابه در افراد سالم با افزايش معني دار بعد فركتال نيرو همراه بود (05/0P< ) . نتيجه گيري: بيماران با سابقه بي ثباتي مزمن مچ پا دچار اختلال در حفظ و كنترل مناسب نيرو در تكميل شرايط حفظ پوسچر مي باشند. اين اختلال در روند كنترل با تكليف دو گانه مشخص تر گشته و شرايط مستعدي را جهت آسيب مجدد فراهم مي سازد. ارزيابي با بعد فركتال يك روش مناسب جهت ارزيابي كنترل پوسچر در شرايط مشكل مي باشد.