بررسي شخصيت هاي داستان «اناربانو و پسرهايش» از منظرِ «تن بيگانه» كريستوا

The Characters of Anārbānu and her sons from the Perspective of Kristeva’s Abject Body

ژوليا كريستوا، نظريه‌پرداز پساساختارگراي معاصر، ادراكي عميق از بن‌مايه‌هاي مضموني و نظريِ «ادبيات مهاجرت»، نظير «ديگري»، «ديگربودگي»، «بيگانه» و «بيگانگي» به دست آورده‌است. او در كتاب بيگانه با خويشتن با واكاوي عوامل روان‌شناختي و جامعه‌شناختيِ ديگربودگي و تحليل عميق مفاهيم بيگانه و بيگانگي درصدد برمي‌آيد كه مولفه‌هاي هويت، درك مكان و زمان نزد بيگانه، نقش زبان مادري، گسست از فرهنگ خودي و مرگ تبار را در ساحت آفرينش‌هاي ادبي بررسي كند. در اين نوشتار، داستان «اناربانو و پسرهايش» از مجموعه جايي ديگر، اثر گلي ترقي را انتخاب كرده‌ايم تا ببينيم آثار ترقي چگونه نمونه‌ا ي زبده از بازنمايي تجربه بيگانگي و ديگربودگي در متن ادبي به شمار مي‌روند. خوانش اين داستان با تكيه بر نظريه كريستوا نشان مي‌دهد مهاجرت از سرزمين خود به سرزميني ديگر، گسست «سوژه» از زبان مادري و درنهايت تزلزل هويتِ او را به دنبال دارد؛ «بيگانه» در هر مكان و زماني، «ديگري» تلقي مي شود و تعليق در مكان و زمان مانع هويت‌يابي سوژه در مكاني مشخص مي‌گردد.

Julia Kristeva, the post structuralist literary critic, has a deep understanding of the concepts related to “Emigrant’s literature”, such as “Other”, “Otherness”, “Alien” and “Alienation”. In her book “Stranger to Ourselves”, she analyzes the psycho-sociological factors of “otherness” through concentrating on the constituents like identity, space and time, mother tongue, detachment from one’s culture, and negligence of the cultural heritage. In this article, An?rb?nu and her Sons, from a collection entitle Another Place by Goli Taraghi, is analyzed as a text in which alienation and otherness are effectively represented. The study shows that immigration as well as detachment from the motherland creates an “Other” which will never find a new “Self”.