بررسي اثر ضد باكتري مشتقات بنزو تيازول بر روي باكتري هاي بيماريزاي مواد غذايي

Evaluation of Antibacterial Effects of Benzothiazole Derivatives on Bacterial Food Pathogens

زمينه و اهداف: با شيوع مقاومت باكتری‌ها به پادزيست‌های رايج، استفاده از تركيبات ضد باكتريايی جديد چون تيازول، ضروری شده است. در اين مطالعه اثرات بازدارندگی تعدادی از مشتقات جديد تيازول بر روی باكتری­های اشريشياكلی، سالمونلا تيفی موريم˓ باسيلوس سرئوس و ليستريا منوسيتوژ مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روش كار: مشتقات تيازول، در حلال DMSO به صورت محلول تهيه گرديدند، و از روش انتشار در چاهك برای اندازه گيری قطر هاله مهار رشد و از روش رقت سازی در پليت 96 خانه برای تعيين حداقل غلظت  بازدارندگی رشد(MIC) استفاده شد. يافته‌ها: اثر مهاری مشتقات از MIC 1000-0 ميكروگرم بر ميلی ليتر و قطر‌ه هاله 1/17-0 ميلی‌متر متغير بود. قوی‌ترين اثر مهاری مشتقات مورد استفاده در اين آزمايش MIC 250 ميكروگرم بر ميلی ليتر مشتق شماره 4 بر روی باكتری‌های باسيلوس سرئوس و ليستريا منوسيتوژنز و مشتق b6 بر روی باكتری ليستريا منوسيتوژنز بود. مشتقات اثر مهاری قابل توجهی روی باسيلوس سرئوس و ليستريا منوسيتوژنز نسبت به باكتری‌های اشريشياكلی و سالمونلا تيفی‌موريوم داشتند و تنها مشتق شماره 4 بر روی باكتری‌های گرم منفی دارای اثر مهاری بود. نتيجه‌گيری: نتايج نشان می‌دهد مشتقات بنزو [d] تيازول دارای قدرت مهاری موثر روی باكتری‌های بيماريزا به خصوص باكتری‌های گرم مثبت می‌باشند، همچنين احتمالا وجود اتصال تيوآميد متصل به حلقه تيازول نقش تعيين كننده‌ای در خاصيت ضد باكتريايی اين مشتقات تيازول دارد. با انجام آزمايشات بيشتر بر روی حيوانات می‌توان از اين مشتقات به عنوان تركيبات ضدباكتری جديد بهره برد.

Background and Aim: Due to increasing of resistant to current antibiotic by bacterial pathogens, using of new antibacterial compound such as thiazole derivatives is necessary. In this test study we evaluate the inhibition effects of new thiazole derivatives on E. coli, S. typhimurium, B. cereus and L. monocytogenes. Materials and Methods: Synthesized thiazole derivatives were prepared in DMSO. Well method was used for the calculation of growth inhibition zone diameters and serial dilution method in microplates was utilized to assess minimum inhibitory concentrations (MICs). Results: Inhibition effects were variable whit MIC 0-1000 µg/ml and inhibition zone 0-17.1 mm, so that, derivative 4 showed the best MIC on B. cereus and L. monocytogenes and derivative 6b showed the best MIC on L. monocytogenes. Thiazole derivatives showed significant inhibition effects on B. cereus and L. monocytogenes in comparison with E. coli and S. typhimurium. Only derivative 4 showed inhibition effects on gram-negative bacteria, also antibiogram tests showed higher resistant in E. coli and S. typhimurium. Conclusions: Our results show that benzo [d] thiazol derivatives have significant effective inhibition on bacterial pathogen especially on gram-positive bacteria, maybe existence of a thioamide chain bond to a thiazole ring has important role in antibacterial activity of these thiazole derivatives. In order to use new thiazole derivatives against food bacterial pathogens, they need more tests and in-vivo experiments.