بررسي تطبيقي پيشگيري وضعي از جرم ارتشا در حقوق ايران و كنوانسيون مريدا

A Comparative Study of Situational Prevention of Bribery in Iran’s Law and Merida Convention

پيشگيري غير كيفري، يكي از رويكردهاي مهم سياست جنايي محسوب مي شود. پيشگيري وضعي به لحاظ تاثير بر موقعيت هاي جرم زا تاثير بسزايي در كاهش بزهكاري دارد. مطالعه حقوق ايران و كنوانسيون مريدا، اهميت اين نوع پيشگيري را به خوبي مشخص مي نمايد. تكنيك هاي حفاظت از بزه ديده يا آماج بالقوه جرم، دشوار كردن ارتكاب جرم از طريق دشوار سازي دسترسي به آماج بالقوه و كنترل ابزار ارتكاب جرم و... موادي را در كنوانسيون مريدا و قوانين ايران به خود اختصاص داده اند. با اين همه فقدان نهاد تخصصي و قانون جامع و مانع در پيشگيري در حقوق ايران به خوبي احساس مي شود و نياز به اين اقدامات را بيش از پيش نمايان مي سازد.اما نيل به اين منظور، ضرورت تطبيق جايگاه پيشگيري وضعي از جرم ارتشا در حقوق ايران و كنوانسيون مريدا را نمايان تر مي كند.موضوعي كه در اين مقاله مورد بررسي قرار گرفته است.