ضرورت قرينگي در معماري و طبيعت و بازكاوي آن از منظر انديشه اسلامي

تبیین اصل قرینگی در طبیعت، بر پایه‌ اندیشه اسلامی و بازبینی آن در معماری متناسب با این اندیشه است. روش كار مقاله متناسب با روش كار اندیشمندان اسلامی، استناد اصلی قرآن كریم، عقل و تجربه است. نتایج بر پایه مطالعات نظری بیان می‌دارد یكی از ویژگی‌های خالق طبیعت در خلقت خود، عارف بودن خالق به قرینگی اشیاء و نیازهای اشیاء برای در كنارهم بودن است و متناسب با آن معمار است كه باید به قرینگی اشیاء عارف باشد تا بتواند به وظیفه الهی خود در آبادانی زمین(كه همان قرین قراردادن اشیاء در كنارهم است) همت بگمارد. از این رو معمار بایستی به هدف اشیاء آگاه باشد و منظور خالق هستی را درك كرده و بر این پایه به معماری بپردازد. عقلانیت در معماری تمام هستی را یگانه و یكپارچه به هم مرتبط می‌بیند و قرینگی كه هدف آن ایجاد حس وحدت در معماری است به این معنی است.