بررسي عوامل محيطي مؤثر بر توسعۀ كارآفريني در ورزش كشور

The Environmental Factor Affecting on Sport Entrepreneurship

هدف این مقاله، بررسی عوامل محیطی مؤثر بر توسعۀ¬ كارآفرینی در ورزش كشور و ارائۀ الگوی مناسب است. روش پژوهش، توصیفی ـ تحلیلی است. جامعۀ آماری شامل مدیران باشگاه¬های ورزشی، مدیران ستادی سازمان ورزش و جوانان، دانشجویان دكتری و اعضای هیأت علمی مدیریت ورزشی و مدیریت كارآفرینی بود. نتایج نشان داد ارتباط معنا¬داری بین زیرساخت¬های كسب‌ وكار و برنامه¬های آموزشی با توسعۀ كارآفرینی ورزشی وجود دارد؛ ولی عناصری مانند فناوری و سیاست¬گذاری¬ها با توسعۀ كارآفرینی ارتباطی ندارند.. در‌ نتیجه تقویت‌ و توسعۀ عوامل زیرساختی در توسعۀ كارآفرینی ورزشی در كشور نقش زیادی دارد و عواملی مانند سیاست¬گذاری¬های توسعه و برنامه¬های آموزشی برای كارآفرینی در سطح جامعه و توسعۀ فناوری¬ها در ایران، تأثیری در توسعۀ كارآفرینی ورزشی ندارند. به نظر می¬رسد اتخاذ سیاست¬هایی كه در عمل، قابلیت اجرایی نداشته و آموزش¬های ناكارآمد و عدم توسعۀ فناوری¬ها با نیازهای افراد جامعه، تأثیر معنا¬داری بر توسعۀ كارآفرینی در ورزش كشور ندارد.

The purpose of this study was to the survey of environmental factors affecting on sport entrepreneurship and developing a model.The research was descriptive analytical one and was conducted as a survey. Statistical population consisted of sport clubs managers, top managers in sport organization, PhD students and professors at sport management. On the basis of regression analysis, there was significant relationship between structure and educational planning with entrepreneurship development, but it about elements such as technology and developmental policies was not significant. So, can be said that fortifying and developing structural factors influence development entrepreneurship in sport and elements including technology and developmental policies didn’t have any effect on sport entrepreneurship in Iran. It seems considering policies without application and ineffective training and unsuitable technology regarding society needs didn’t have any significant effect on sport entrepreneurship.