تحليل روابط همبستگي بين متغيرهاي شكل شهر و رفتار سفر (نمونه موردي: محلات قديم و جديد شهر اصفهان)

Correlation Analysis of Urban Form Variables and Travel Behavior- Case Study: Isfahan

بسياري از مشكلات امروزي مانند تغييرات اقليمي، آلودگي هوا و ترافيك، ناشي از وابستگي بيش از حد به اتومبيل بوده است. به دنبال اين چالش‌ها، برنامه‌ريزان و مسوولان شهري توجه خود را به سياست‌هايي از كاربري زمين معطوف كرده‌اند كه كيفيت محيط را براي پياده‌ها ارتقا داده و تا حدي استفاده از اتومبيل شخصي را كنترل مي‌كنند. در اين راستا، تحقيق حاضر كه در زمره تحقيقات همبستگي است، تلاش دارد روابط بين متغيرهاي اجتماعي- اقتصادي و متغيرهاي عيني شكل شهر را با دو متغير فراواني سفر با اتومبيل و فراواني سفر پياده واكاوي كند. متغيرهاي اجتماعي- اقتصادي با يك پرسشنامه خودپاسخ‌گو و متغيرهاي عيني شكل شهر با استفاده از تحليل‌هاي بانك اطلاعاتي GIS گردآوري گرديده‌اند. تحليل واريانس داده‌ها نشان مي‌دهد، هم ميانگين فراواني سفر با اتومبيل و هم ميانگين سفر پياده در محلات مختلف به طور معني‌داري متفاوت مي‌باشند. نتايج تحليل‌هاي همبستگي نيز حاكي از آن است كه فراواني سفر با اتومبيل بيشتر از فراواني سفر پياده با متغيرهاي اجتماعي- اقتصادي داراي ارتباط معني‌دار است. با كنترل متغيرهاي اجتماعي- اقتصادي نيز مي‌توان گفت بسياري از متغيرهاي عيني شكل شهر از جمله تراكم مسكوني، تراكم پلاك، تراكم تقاطع، اختلاط عمودي كاربري‌ها و مانند آن نيز با هر دو متغير مذكور در ارتباط معني‌دار مي‌باشند.

Some of today’s most vexing problems, including congestion in streets, climate change, and air pollution result from excessive dependence on automobiles. Following this challenges, planners and urban authorities have been promoting policies which improve the quality of the built environment for pedestrians and rein in automobile use.