رويكرد معنايي به داده هاي پيوندي مكاني تحت وب

وب معنايي در مقايسه با پايگاه هاي داده رابطه اي از مدل داده ي متفاوتي استفاده مي كند. اساس مدل داده ي مورد استفاده درسيستم هاي پايگاه داده رابطه اي، رابطه هاي رياضي اند كه در قالب جدول نگهداري مي شوند. در حالي كه RDF داده ها را در مدلي بر اساس گراف جهت دار كه از تركيب سه تايي ها تشكيل شده، بيان مي كند. اگر چه برخي از پايگاه هاي داده رابطه اي امكان ذخيره داده هاي گراف را فراهم مي كنند اما كارائي آن ها هنگام پرس وجو، چه به لحاظ زماني و چه از نظر حجم منابع سخت افزاري مصرفي، به اندازه كافي مناسب نيست. از طرفي ديگر، بيان تعامل پذير و انعطاف پذير داده هاي مكاني در قالب استانداردهاي وب معنايي، خود چالش ديگري است. براي مرتفع كردن اين معضل چندين استاندارد از طرف موسسه هاي استانداردساز مختلف ارائه داده شده است. تصميم گيري جهت استفاده از هر كدام از استانداردهاي مدل داده معنايي مكاني، با مزايا و معايبي همراه خواهد بود. در تحقيق پيش رو علاوه بر استانداردهاي موجود جهت ذخيره و انتقال داده هاي معنايي- مكاني، فن آوري هاي موجود، با معيار ميزان اقبال عمومي كاربران، مورد بررسي قرار مي گيرد. هر كدام از اين فن آوري ها از استاندارد خاصي تبعيت مي كنند و ممكن است تمام استانداردهاي موجود را پوشش ندهند. در ادامه مقاله روند برقراري و پياده سازي يك سيستم معنايي تحت وب با رويكردِ انتشار داده هاي معنايي-مكاني كه از آن به عنوان داده هاي مكانيِ پيوندي (linked geospatial data) ياد مي شود، مورد بررسي قرار مي گيرد. هم چنين در اين بخش، در هر مرحله، نكات و الزاماتي كه در طراحي سيستم ضرورت دارد مرور مي شود.