بررسي تغييرات مكاني برخي شاخص هاي فرسايندگي باران با استفاده از زمين آمار در استان خوزستان

فرسايندگي باران توانايي باران براي جداسازي ذرات خاك است. هدف از اين تحقيق تهيه نقشه فرسايندگي باران در استان خوزستان با استفاده از بهترين شاخص فرسايندگي باران است. بدين منظور، اطلاعات نقطه اي شاخص هاي EI30 ، AIm، هادسون، و اونچو در 74 ايستگاه باران نگاري و باران سنجي با استفاده از روش هاي ميان يابي قطعي عكس فاصله وزن دار و توابع شعاعي پايه و روش هاي زمين آماري كريجينگ و كوكريجينگ به اطلاعات ناحيه اي تبديل شد. نتايج نشان دهنده آن است كه روش كوكريجينگ داراي كمترين خطا و بيشترين همبستگي در ميان يابي شاخص هاي EI30 ، AIm، هادسون، و اونچو با ضرايب تبيين 89/0، 89/0، 48/0، و 49/0 است. بر اساس ضريب همبستگي بين متوسط شاخص هاي EI30 ، AIm ، هادسون، و اونچو در حوضه هاي بالادست ايستگاه هاي رسوب سنجي با ميزان رسوب دهي ويژه اين حوضه ها ، شاخص EI30 با ضريب همبستگي 98/0 بهترين شاخص فرسايندگي باران انتخاب شد. بر اساس نقشه تهيه شده با استفاده از شاخص EI30 با روش ميان يابي كوكريجينگ و متغير كمكي حداكثر بارندگي متوسط ماهانه ، بيشترين مقادير فرسايندگي باران در شرق و شمال خوزستان ديده مي شود و كمترين مقادير فرسايندگي در جنوب و غرب استان خوزستان وجود دارد. اين مقادير از 404 تا 2414(Mj.mm.ha-1.h-1) متغير است.