نياز ليزين قابل هضم ايلئومي استاندارد شده بوقلمون هاي نر گوشتي تا سن 49 روزگي

آزمايشي به منظور تعيين مناسب­ترين سطح ليزين قابل هضم ايلئومي استاندارد شده جيره تا سن 49 روزگي در بوقلمون­هاي نر گوشتي سويه BUT- 6 انجام شد. آزمايش اول و دوم به ترتيب از سن 28-8 و 49-28روزگي هر كدام با استفاده از 160 قطعه بوقلمون در قالب طرح كاملاً تصادفي با 8 تيمار (8 سطح اسيدآمينه ليزين قابل هضم ايلئومي استاندارد شده) در 4 تكرار و 5 قطعه پرنده در هر تكرار انجام گرفت. سطح اسيدآمينه ليزين قابل هضم ايلئومي استاندارد شده جيره پايه آزمايش اول و دوم به ترتيب در 1/33 و 1/15 درصد تنظيم شد. براي تهيه جيره­هاي آزمايشي، سطوح مختلف ليزين (0/075 ، 0/15 ، 0/225 ، 0/3 ، 0/375 ، 0/45 ، 0/525 درصد) به جيره پايه افزوده شد. در آزمايش اول با برازش مدل­هاي خط شكسته، منحني درجه دو و خط شكسته درجه دو ميزان نياز ليزين قابل هضم ايلئومي استاندارد شده به ترتيب براي افزايش وزن بدن 0/04± 1/56 ، 1/67 و 0/1±1/65 و براي ضريب تبديل غذايي 0/05 ±1/58 ، 1/75 و 0/1±1/74 درصد، برآورد شد. در آزمايش دوم با برازش مدل­هاي خط شكسته، منحني درجه دو و خط شكسته درجه دو ميزان نياز ليزين قابل هضم ايلئومي استاندارد به ترتيب براي افزايش وزن بدن 0/11 ± 1/47 ، 1/57 و 0/05 ±1/49 و براي ضريب تبديل غذايي 0/17± 1/57 ،1/61 و 0/08 ±1/59 درصد برآورد شد. در مجموع با توجه به نتايج تحقيق حاضر، نياز ليزين قابل هضم ايلئومي استاندارد شده بوقلمون­هاي نر گوشتي در دوره آغازين براي افزايش وزن بدن و ضريب تبديل به ترتيب در دامنه 1/56 تا 1/67 و 1/58 تا 1/75 درصد و در دوره رشد براي افزايش وزن بدن در دامنه 1/47 تا 1/57 و براي ضريب تبديل در دامنه 1/57 تا 1/61 درصد توصيه مي­شود.