آثار غرقابي طولاني مدت خاك بر تبادلات گازي برگ و رشد نهال هاي صنوبر دلتوئيدس و دارتالاب

در اين پژوهش آثار غرقابي بر ويژگي هاي مورفولوژيكي و تبادلات گازي نهال هاي صنوبر دلتوئيدس كلن 77/51 و دارتالاب در يك دوره 450 روزه در منطقه اي با اقليم خيلي مرطوب بررسي شد. نهال ها تحت شرايط غرقابي 3 سانتي متر و 15 سانتي متر بالاي سطح خاك و تيمار شاهد (آبياري بر اساس ظرفيت زراعي خاك) در يك آزمايش صحرايي بررسي شدند. در پايان دوره، زنده ماني و رويش ارتفاعي نهال هاي دارتالاب تحت تنش غرقابي تغييري نكرد (P<0.01)، اما در صنوبر در تيمار غرقابي عمقي كاهش يافت (P<0.01). تحت تاثير غرقابي، رويش قطري در گونه دارتالاب افزايش و در صنوبر كاهش يافت. سطح برگ، تجمع زي توده، و تبادلات گازي (فتوسنتز، هدايت روزنه، و تعرق) برگ در هر دو گونه در شرايط غرقابي كاهش يافت. به طور كلي، اگرچه در شرايط غرقابي در هر دو گونه در اغلبِ پارامترهاي مورفو ـ فيزيولوژي ميزاني افت مشاهده مي شود، به علت رضايت بخش بودن برخي ديگر از پارامترها همانند زنده ماني، رويش ارتفاعي، و زي توده ساقه در دوره 450 روزه، مي توان انتظار داشت كه امكان رويش و ماندگاري هر دو گونه در شرايط غرقابي براي سال هاي آينده متصور باشد.