تاثير آبياري قطره اي سطحي و زير سطحي بر عملكرد گل محمدي تحت رژيم هاي مختلف آبياري

در اين تحقيق اثر دو سامانه آبياري قطره اي سطحي و زير سطحي بر عملكرد و كارايي مصرف آب آبياري و بازده اسانس گل محمدي در سه سطح آبياري (100، 70، و 40 درصد مقدار تبخير تعرق پتانسيل) ارزيابي شد. بدين منظور آزمايشي در قالب طرح كرت هاي خردشده بر پايه بلوك هاي كامل تصادفي با سه تكرار در مركز تحقيقات كشاورزي و منابع طبيعي استان كرمان در ايستگاه تحقيقاتي جوپار در سال هاي 1391 و 1392 اجرا شد. نتايج نشان داد عملكرد و كارايي مصرف آب آبياري و بازده اسانس در دو نوع سامانه آبياري تفاوت معنا دار ندارند. بالاترين ميزان عملكرد با مقدار 93/2716 كيلوگرم در هكتار مربوط به تيمار 100 درصد تبخيرتعرق پتانسيل و بالا ترين كارايي مصرف آب آبياري مربوط به تيمار 40 درصد تبخيرتعرق پتانسيل، با ميزان 14/2 كيلوگرم بر متر مكعب در هكتار بود. همچنين تيمار70 درصد تبخيرتعرق پتانسيل بالاترين بازده اسانس را داشت.