وجود خدا و صرفه‌مندي اخلاق

The Existence of God and the Efficacy of Morality

در اين نوشتار، پس از تهميد مقدمه‌اي بسيار كوتاه در باب معنا و جايگاه براهين اخلاقي، برهان نويني تحت عنوان «برهان ضرورت خدا و/يا دنياي جبرانگر براي صرفه‌مندي اخلاق» تبيين خواهد شد. ادعاي نوشتار پيش رو اين است كه در كنار توسل به مقوله جبرانگري خداوند و جايگاه توبه در اخلاقيات ديني مي‌توان از طريق توسل به مقوله صرفه‌مندي اخلاق، وجود خدا را براي توجيه تام اخلاق ضروري ساخت. در اين برهان ضروري دانستن وجود خدا براي اخلاق به معناي نفي استقلال روان‌شناختي، عقلاني، وجودشناختي و زبان‌شناختي اخلاق از دين نيست. در واقع اگر برهان مطلوب ما مقبول واقع شود، از يك سو راهي است براي كاهش چالشي كه ميان اخلاق ديني و فراديني وجود دارد، و دچار برخي تبعات منفي نظريه امر الهي نمي‌گردد، و از سوي ديگر در قياس با ساير براهين اخلاقي پيشفرض‌هاي كمتري دارد.

In this paper, after a brief description of some common moral arguments for the existence of God, there is suggested a new argument entitled "necessity of the existence of a compensatory world or God for efficacy of morality". It is believed that in some occasions, the efficacy/usefulness of a moral belief or theory depends on the existence of God. By this argument, we attain not only a justification of morality, but also its full or best justification. Our argument does not require the denial of ontological, psychological, linguistic or rational independence of morality from religion or God. This argument is a way for filling the gaps between religious and secular ethics on the one hand and a solution to rescue from the bad outcomes of divine command theory on the other. Another privilege of our argument is its fewer assumptions in comparison with other moral arguments.