بررسي وتحليل تاثير مديريت كيفيت فراگير(TQM) ويادگيري سازماني بر عملكرد نوآوري (با مطالعه موردي در شركت زمزم اصفهان)

با افزايش رقابت در عصر حاضر و تغيير و تحولاتي كه در فن آوري‌هاي امروزي وجود دارد، سازمانها براي رويارويي و مقابله با عدم اطمينان، حفظ موقعيت، گسترش عرصه رقابتي خود و بهره‌گيري مناسب از منابع نياز به نوآوري و بهبود عملكرد در محصولات و خدمات خود دارند. عوامل متعددي در بهبود نوآوري و عملكرد نوآوري نقش ايفا مي‌كنند. در اين پژوهش با استفاده از رويكرد معادلات ساختاري به بررسي تاثير مديريت كيفيت فراگير و يادگيري سازماني بر عملكرد نوآوري با مطالعه موردي در شركت زمزم اصفهان پرداخته شده است. در اين پژوهش با استفاده از رويكرد معادلات ساختاري و نرم افزارAmos ويرايش 18 به بررسي 4 فرضيه كه شامل تاثير مديريت كيفيت فراگير بر عملكرد نوآوري، تاثير مديريت كيفيت فراگير بر يادگيري سازماني، تاثير يادگيري سازماني بر عملكرد نوآوري و بررسي تاثير يادگيري سازماني به عنوان متغير ميانجي موثر بر تاثير مديريت كيفيت فراگير بر عملكرد نوآوري پرداخته شده است. با توجه به اطلاعات به دست آمده از طريق پرسشنامه و تجزيه و تحليل داده مشخص گرديد كه در سطح اطمينان 95% مديريت كيفيت فراگير بر عملكرد نوآوري و يادگيري سازماني، يادگيري سازماني بر عملكرد نوآوري تاثير مثبت دارد و همچنين نقش ميانجي يادگيري سازماني در ارتباط بين مديريت كيفيت فراگير و عملكرد نوآوري تاييد شد.