تجزيه بقاياي پنج گياه زراعي به كمك چهار گونه قارچ گندروي خاكزي و چوبزي

بقاياي گياهي افزايش خردسازوارگان، فراوان شدن كربن آلي، بالا رفتن نيتروژن كل در خاك به همراه دارد. در اين بررسي بقاياي گياه كلزا و گندم، پنبه، برنج و سويا از كشتزارها گرد آوري شدند. بقاياي گياهي با Pleurotus ostreatus ، Phanerochaete chrysoporium ، Aspergillus niger و Trichoderma viride مايه زني گرديدند و همي سلولز، سلولز، ليگنين، نيتروژن و كربن آلي آنها اندازه گيري شدند. رشد و استقرار بر بستر قارچ ها P. ostreatus ، A. niger، T. viride و P. chrysoporium به ترتيب از بيشتر به كمتر قرار مي-گيرند. هم چنين تندي استقرار پس از 5 روز به ترتيب در سويا، پنبه، كلزا، گندم و برنج ديده شد. تجزيه همي سلولزي در همه بقاياي گياهي بيشتر از سلولز و ليگنين بود. اختلاف در ميزان تجزيه بقاياي گياهي ديده شد، به-گونه اي كه قارچ P. ostreatus بيشترين مواد همي سلولزي را و پس از آن قارچ هاي T. viride، A. nigerو P. chrysoporium قرار گرفتند. تجزيه مواد سلولزي نشان داد كه قارچ P. ostreatus و T. virideبر روي بقاياي گياهان به جز برنج بيشترين تخريب را انجام دادند. قارچ هاي (P. ostreatus و P. chrysoporium ) بيشترين تاثير را بر روي مواد ليگنيني بقاياي گياهي داشتند و قارچ هاي (T. viride و A. niger ) اثر كمتري داشتند. نتايج به دست آمده مشخص نمود كه بيشترين نيتروژن بقاياي سويا و برنج با قارچ A. niger و كمترين نيتروژن بقاياي سويا با قارچ هاي P. ostreatus، P. chrysoporium و T. viride آزاد شد.