بررسي تاثير سيستم هاي مختلف خاك ورزي بر عناصر مغذي خاك مطالعه موردي: برخي از اراضي كشاورزي شهرستان كلاله-استان گلستان

چالش امروز دانشمندان و دست اندركاران كشاورزي، افزايش بهره وري با حفظ و يا بهبود كيفيت محيط (شامل آب، خاك و هوا) مي باشد. افزايش سريع و روزافزون جمعيت كشور وتقاضا براي تغذيه، محققان را جهت تحقيق مستمر براي يافتن ارقام پرمحصول به خصوص مديريت هاي مناسب زراعي جهت گريز از تنش هاي محيطي در شرايط ديم و ارائه راهكارهاي مناسب و دستورالعمل هاي فني كاشت، داشت وبرداشت براي افزايش توليد محصول ملزم مي دارد. هدف از خاك ورزي حفاظتي كاهش شدت عمليات خاك ورزي و مديريت بقاياي گياهي موجود در سطح خاك مي باشد. بمنظور بررسي روش هاي مختلف خاك ورزي بر ميزان ازت، فسفر و پتاسيم خاك، آزمايشي در قالب طرح كاملا تصادفي در سال 89-88 در برخي اراضي كشاورزي شهرستان كلاله با سه تيمار خاك ورزي مرسوم، كم خاك ورزي و بي خاك ورزي و با سه تكرار به اجرا درآمد. بيشترين ميزان ازت و پتاسيم در سيستم خاك ورزي مرسوم مشاهده گرديد در حالي كه بالاترين ميزان فسفر در خاك بر اثر اجراي سيستم كم خاك ورزي و بي خاك ورزي حاصل گرديد.