كاربرد نظريه حوزه هاي معنايي در مطالعات واژگاني ساختار شخصيت بر پايه بر منابع اسلامي

اين پژوهش با هدف بررسي كاربرد نظريه حوزه هاي معنايي در مطالعات واژگاني ساختار شخصيت بر پايه منابع اسلامي انجام شده است. سوال اصلي پژوهش اين بود كه در مطالعاتِ واژگانيِ ساختارِ شخصيت، داده ها قبل از آنكه مورد تحليل عاملي قرار گيرد، چه تحليل و بررسي هاي كيفي بايد بر آنها انجام شود؟ و نظريه حوزه هاي معنايي چه نقش و كاربردي در اين زمينه مي تواند داشته باشد؟ روش پژوهش، كيفي از نوع تحليل مفهومي بود. نتايج به دست آمده نشان دادكه:الف)يك بخش مهم ازمطالعات واژگاني ساختارشخصيت را مفهوم شناسي تشكيل مي دهد؛ چيزي كه درپژوهش هاي روان شناختي كمتر به آن توجه شده است؛ ب) نظريه حوزه هاي معنايي واصول به كاررفته درآن با كشف همبستگي هاي مفهومي بين واژه ها مي تواند به عنوان يك روش كيفي در پژوهش ها مورد استفاده قرار گرفته و كاستي هاي موجود در روش تحليل عاملي را جبران كند؛ ج) همخواني و همگرايي اصول نظريه حوزه هاي معنايي با روش هاي استنباط و اجتهاد ديني در دانش فقه، اصول، تفسير، فلسفه و كلام كه خود مي تواند يكي از دلايل جذابيت اين نظريه در بين انديشمندان مسلمان در دهه هاي اخير باشد.