عوامل تعيين كننده و پتانسيل هاي تجاري صادرات ميگوي ايران در اتحاديه ي اروپا؛ به كارگيري مدل جاذبه

هدف از اين تحقيق، بررسي پتانسيل­هاي تجاري صادرات ميگوي ايران به كشورهاي عضو اتحايه­ي اروپا و برآورد عوامل تعيين­كننده­اي است كه بر اين جريان تاثير گذارند. در اين مطالعه، از رهيافت مدل جاذبه­ي استاندارد و تعميم­يافته استفاده شده است. به­منظور برآورد مدل، روش پانل ديتا براي كشور اسپانيا، انگلستان، ايتاليا، پرتقال، فرانسه و آلمان طي دوره­ي زماني 1370 تا 1390 به­كار رفته است. براي تفسير بهتر اثرات متغيرها، اين مدل در دو سناريو تخمين زده شده است. در سناريوي اول، اثرات توليد ناخالص داخلي سرانه و فاصله­ي جغرافيايي دو كشور واردكننده و صادركننده در يك مدل جاذبه­ي استاندارد برآورد شد. در سناريوي دوم، اثر مقررات فني و بهداشتي به­عنوان يك متغير موهومي و تاثير متغير نرخ ارز كشورها در قالب مدل­هاي جاذبه­ي تعميم يافته بررسي شد. نتايج نشان مي­دهد كه توليد ناخالص داخلي سرانه­ي كشور ايران، فاصله­ي جغرافيايي ميان دو كشور طرف تجاري، نرخ ارز كشورهاي واردكننده و مقررات فني و بهداشتي اعمال شده از جانب كشورهاي واردكننده اثر منفي و معني­داري بر جريان صادرات ميگوي ايران به كشورهاي عضو اتحاديه­ي اروپا دارند. توليد ناخالص داخلي سرانه­ي كشورهاي واردكننده و نرخ ارز كشور ايران نيز داراي اثر مثبت بر حجم صادرات ميگو هستند. همچنين با استفاده از مدل جاذبه­ي استاندارد، مقدار پتانسيل تجاري و موفقيت تجاري در صادرات ميگو به كشورهاي عضو اتحاديه­ي اروپا برآورد شد. كشور اسپانيا با صادراتي چهار برابر ظرفيت­هاي موجود بالاترين موفقيت تجاري و كشور آلمان با 1% موفقيت، پايين­ترين موفقيت تجاري در استفاده از ظرفيت­هاي موجود را به خود اختصاص داده­اند.