ارائه مدلي يكپارچه براي ارزيابي شناساگرهاي زمان-دما به منظور حفاظت از موادغذايي دريايي در مقابل بوتوليسم

شناساگرهاي زمان-دما (TTI) به عنوان ابزاري براي كنترل ايمني موادغذايي تازه ي بسته بندي شده در محيط هاي كم اكسيژن استفاده مي شوند. معادلات TTIهاي با كينتيك درجه ي صفر قبلا براساس مدل اسكينر-لاركين بررسي و شبيه سازي شده است. بر اين اساس، براي آنكه TTI قبل از توليد توكسين منقضي گردد، بايد منحني آرنيوس TTI (در دستگاه مختصات lnk برحسب 1/T) در همه ي دماها بالاتر از منحني اسكينر-لاركين- آرنيوس درجه ي صفر (SLA0) قرار گيرد. اما با توجه به اينكه اكثر TTIها (همانند ديگر فرآيندهاي طبيعي) داراي رفتار درجه ي يك مي باشند، مدل SLA0 نمي تواند توصيف دقيقي از عملكرد آنها ارائه دهد. هدف اين تحقيق توسعه مدلي به منظور تعيين كارايي همه ي انواع TTIها براي مواد غذايي مستعد رشد كلستريديوم بوتولينوم، بخصوص غذاهاي دريايي بسته بندي شده با اكسيژن كاهش يافته مي باشد. در اين مقاله، با معرفي دسته منحني هاي اسكينر-لاركين-آرنيوس درجه ي يك (SLA1)، مدل اسكينر-لاركين براي TTIهاي با كينتيك درجه ي يك توسعه داده شده و با مدل درجه ي صفر مقايسه گرديده است. در ادامه، نشان مي دهيم كه دسته منحني هاي SLA1 شامل منحني SLA0 نيز بوده و قادر به توصيف رفتار TTIهاي درجه ي صفر و يك به صورت همزمان مي باشد. بررسي عملكرد TTIهاي با رفتار درجه ي صفر و درجه ي يك و مقايسه آنها بيانگر اين حقيقت است كه مدل SLA0 قادر به توصيف رفتار TTIهاي درجه ي يك نبوده و نتايج حاصل از آن در مواقعي سختگيرانه و گاهي خوش بينانه مي باشد. مدل پيشنهادي امكان استفاده از همه ي انواع برچسب هاي TTI را براي بسته بندي غذاهاي دريايي فرآهم مي آورد.