اثر فرآيند اتصال نورد تجمعي بر رفتار خوردگي نانو كامپوزيتAl-nano ZrO2

در این تحقیق به بررسی رفتار خوردگی نانو كامپوزیت Al-nano ZrO2 تولید شده به روش اتصال نورد تجمعی (ARB) پرداخته شده است. ورق های آلیاژ آلومینیوم با ابعاد mm  1*40*250  آنیل شده در دمای K 623 و فشار اتمسفر محیط، و پودر ZrO2 با اندازۀ میانگین  nm40 به عنوان مادۀ اولیه استفاده گردیدند. كامپوزیت Al- nano ZrO2 طی 5 سیكل ساخته شد. به منظور انجام آزمون های الكتروشیمیایی، نمونه های مستطیلی با ابعاد mm  1*10*10 بریده شده، به سیم مسی متصل و سپس مانت سرد گردیدند. پتانسیل مدار باز (OCP) نمونه ها پس از 24 ساعت غوطه وری در آب دریای مصنوعی (3.5wt% NaCl) اندازه گیری شد و سپس آزمون های طیف سنجی امپدانس الكتروشیمیایی (EIS) و پتانسیودینامیك با نرخ روبش mV/s 1 انجام گردید. نتایج آزمون پتانسیودینامیك حاكی از كاهش دانسیتۀ جریان خوردگی با افزایش تعداد سیكل های نورد می باشد. نتایج EIS نیز بیانگر افزایش مقاومت پلاریزاسیون (RP) با افزایش تعداد سیكل های نورد می باشد. تصاویر SEM در سیكل های 1، 3 و 5، نشان می دهد كه با افزایش تعداد سیكل های نورد، توزیع یكنواختی از ذرات ZrO2 در ماتریس آلومینیوم ایجاد می‌شود. بنابراین می توان نتیجه گیری كرد كه به دلیل افزایش ضخامت و یكنواختی لایه اكسیدی در اثر افزایش سیكل های نورد، مقاومت به خوردگی این كامپوزیت افزایش یافته است. این لایۀ متراكم اكسیدی، در نتیجۀ توزیع یكنواخت ذرات نانو ZrO2 در ماتریس می‌باشد كه به افزایش مقاومت به خوردگی كامپوزیت كمك می‌كند.

-