اعتبارسنجي روايات جمع و تدوين قرآن كريم در زمان ابوبكر و عمر

مساله جمع و تدوين قرآن كريم و اصول حاكم بر آن، از مسائل مهم علوم قرآني و اسلامي است. به اين موضوع از نظرگاه هاي مختلف نگريسته شده است. اين مساله در همه ادوار تاريخي، محققان و انديشمندان اسلامي و حتي در قرن معاصر مستشرقين را به تكاپو در اين رابطه وادار نموده است. افق نگاه در اين پژوهش، تكيه بر روايات جمع قرآن در زمان خليفه اول و دوم دارد؛ بر اين اساس كه اين روايت ها را از جوامع روايي، به ويژه اهل سنت گرد آورده و با استناد به شواهد و قراين مستند بين فريقين و علي الخصوص اهل سنت به تحليل و اعتبار سنجي اين روايت ها پرداخته است. اين پژوهش با شيوه كتابخانه اي _ اسنادي به استخراج احاديث جمع آوري قرآن در زمان خلفاي اول و دوم از منابع اصلي حديثي اهل سنت پرداخته و سپس با روش توصيفي تحليلي، با استفاده از ابزارهاي نقد حديث درصدد نقد و اعتبار سنجي اين روايت ها است. دستاورد اين پژوهش اين است كه جمع آوري قرآن در زمان رسول خدا6 صورت گرفته و روايت هاي جمع آوري به دست خلفا پذيرفتني نيست.