بررسي مسيله وكالت امام در توثيقات عامّ رجالي

A Study of the Question of the Agents of the Imam and the General Reliability of the Transmitters of Hadith

اين مقاله در صدد است از طريق مطالعه كتابخانه‌اي و با روش توصيفي‌ـ تحليلي، به اين پرسش پاسخ دهد كه آيا مي‌توان از عنوان «وكيل امام» به «وثاقت راوي» پي برد؟ وكيل در لغت به معناي مورد اعتماد و در اصطلاح، كسي است كه از جانب امام، انجام ماموريتي را عهده‌دار شده باشد. گروهي از دانشمندان رجالي، به توثيق عام وكلاي امامان حكم داده‌اند و گروهي ديگر با توجه به وكلايي كه در كتب رجالي، به عدم وثاقت آن‌ها تصريح شده است، توثيق عام را نپذيرفته‌اند. اين مقاله علاوه بر دلايل عقلي و نقلي كه رجاليون شيعه آورده‌اند، با دليل تلفيقي نقلي ـ عقلي اثبات مي‌كند كه اعتماد امام به شخصي براي اثبات وثاقت او كافي است و لازمه عدم وثاقت امام به وكيلش، بررسي صدق و كذب گزارش‌هاي او و در نتيجه، تسلسل يا دَور است؛ لذا اصل بر توثيق عام وكيلان امامان است و دلايل خاص، موجب خروج افراد از اين قاعده عام مي‌شود.